تور تاجیکستان روزهای دوشنبه با پرواز ماهان و روزهای یکشنبه-سه شنبه-جمعه با پرواز اطلس گلوبال و ترکیش بصورت انفرادی و گروهی و همچنین بصورت ترکیبی با سایر کشورهای آسیای میانه از جمله ازبکستان-قزاقستان و … اجرا می گردد.

 همچنین تور تاجیکستان روزهای شنبه و چهارشنبه بصورت غیر مستقیم با پرواز آذربایجان(آزال)از باکو و تاشکند به مقصد تاجیکستان اجرا می گردد.

ویزا:

ویزای تاجیکستان بصورت لیبلی -یک ماهه با تحویل اصل پاسپورت و یک قطعه عکس اقدام می گردد.

ویزای تاجیکستان بهمراه وقت سفارت هر نفر ۷۰ دلار می باشد.


خدمات ویژه تور تاجیکستان :

۱-اجرای تورهای  ۷ شب در دوشنبه
۲-
اجرای تور ترکیبی تاجیکستان و ازبکستان

۳-اجرای تور ترکیبی تاجیکستان و قزاقستان

۴-اجرای تور ترکیبی تاجیکستان و قزاقستان وازبکستان

۵-اجرای تورهای ۳-۴-۵ شب تاجیکستان
۶-
اجرای تورهای رودکی-کولاب-ورزاب و خجند
۷-
اخذ ویزای تاجیکستان و تهیه بلیط و رزرو هتل و بیمه مسافرتی با ارائه واچر رسمی

۸-رزرو هتل آپارتمان-منزل -پانسیون  با نرخهای ارزان

– جایگاه جغرافیایی

تاجیکستان با وسعتی حدود ۱۴۳ هزار و ۱۰۰ کیلومتر مربع، در جنوب خاوری آسیای مرکزی، در ۳۶ درجه و ۴۰ دقیقه و ۴۱ درجه و ۵ دقیقه پهنای شمالی و ۶۷ درجه و۳۱ دقیقه و ۷۵ درجه و ۱۴ دقیقه درازای حاوری نسبت به نیم روز گرینویچ قرار گرفته وبا کشور ایتالیا، نواحی جنوبی اسپانیا و بخش مرکزی ژاپن، در یک پهنای جغرافیایی قرار دارد.
این کشور از سوی شمال به کشورهای، قرقیزستان و ازبکستان، از جنوب به افغانستان، از غرب به ازبکستان و از شرق به چین محدود است.
تاجیکستان از شمال به جنوب ۳۵۰ کیلومتر و از باختر به خاور ۷۰۰ کیلومتر است. بلندی ان از سطح دریای ازاد ۵۰۰ متر (در دشت رودخانه وخش) الی ۷۰۰ متر (در پامیر) است و در نقشه های جغرافیایی با رنگ قهوه ای و قهوه ای تیره نشان داده شده است که بیانگر کوهستانی بودن این سرزمتن است.
-آب و هوا
جمهوری تاجیکستان دارای آب و هوای بری است که در ان تفاوت بین گرمای شب و روز و تابستان و زمستان قابل ملاحظه است.باران ان ناچیز و آسمان در بیشتر روزهای سال صاف است. بر پایه داده های آماری، در سال ۲ هزارو ۱۰۰ تا ۳ هزار و ۱۶۵ ساعت آفتاب دارد. باد های محلی در دره های این سرزمین تحت تاثیر اختلاف بلندی به وجود می آیند و به باد های کوهستانی معروف هستند. در میان این باد ها مهم تر از همه باد گرم و خشک یا باد گرمسیر است که در تابستان و پاییر در تمامی دره فرغانه می وزد. در جنوب تاجیکستان باد افغانی با ویژگی همانندی شهرت محلی دارد.
واژه تاجیک از سه بخش تشکیل شده است: بخش اول (تاج) که زینت بخش سر پادشاهان و نشانه پادشاهی انان بوده.
بخش دوم (ی) نسبیت است مانند بخارایی، سمرقندی و بخش آخر(ک) را دستک گویند.
نام تاجیکستان
تاجیکان از کهن ترین مردم نژاد آریایی ایرانی الاصل و پارسی زبان هستند که از دیر باز در این سرزمین به سر می برند. از این رو سرزمینی که در آن سکونت گزیده اند به (تاجیکستان) معروف شده است.به بیان دیگر، نام کشور جمهوری تاجیکستان از نام قوم آزاده، رشید و پاک اندیش تاجیک گرفته شده و ان را تاجیکستان نامیدند.
ویژگی های قومی
– نژاد
تاجیکستان از دیر باز محل زندگی مردمان آریایی بوده که بعضی از آنها اسکان یافته بودند: سغدیان، مادها و پارس ها و برخی دیگر زندگی کوچ نشینی داشتند: سکا ها یا ماساژت ها.
بنابر این می توان گفت که باختری ها، سغدی ها، خوارزمی ها و سکایی ها نه تنها بنیان گذاران شهر ها و روستاهای آسیای مرکزی، به ویژه تاجیکستان به شمار می روند، بلکه نیاکان تاجیکان نیز بوده اند.
– زبان
زبان ملی جمهوری تاجیکستان فارسی تاجیکی است. که از گروه زبان های جنوب خاوری ایران به شمار می رود. تاجیکی لهجه ای است از زبان فارسی و بدین سبب آن را باید(فارسی تاجیکی) نامید.
– خط
زبان تاجیکی در تاریخ پیدایش خود،پس از خط تصویری، خط میخی را انتخاب کرده بود. در دوران هخامنشیان نیز خط تاجیکها همانند دیکر نقاط ایران میخی بود. آنها از خط سغدی نیز استفاده می کردند. در دوران استیلای اعراب خط و زبان آنها رایج شد.از سال ۲۹-۱۹۲۸ الفبای مذبور نخست به الفبای لاتین وسپس در سال ۴۰-۱۹۳۹ به الفبای دیگری تبدیل شد که مبنای آن خط روسی یا سیریلیک است و در ۲۲ ژوئیه ۱۹۹۱زبان وخط فارسی در تاجیکستان به رسمیت شناخته شد و الفبای سیریلیک به فارسی تغییر یافت.
– دین
تاجیکستان از دیرباز محل برخورد دین ها و مذاهب گوناگون بوده است. این سرزمین با فرهنگهای چین، ایران و… همسایه بوده و جریان های دینی فرهنگ آنها این جمهوری را تحت تاثیر خود قرار داده است.
امروزه دین بیشتر مردم این منطقه سنی و از شاخه حنفی است و ابوحنیفه را به عنوان امام اعظم می شناسند.
گروه کوچکی از شیعیان اسماعیلی در کو ه های پامیر در منطقه بدخشان زندگی می کنند.
اقلیتهای مسیحی، زرتشتی و کلیمی در این کشور زندگی می کنند.
– جمعیت
جمعیت تاجیکستان نزدیک به ۷ ملیون نفر و تراکم نسبی جمعیت ان ۸/۴۲ نفر در هر کیلومتر مربع است. نرخ تولد به ازای هر یک هزار نفر ۷۹/۴۴ تولد و نرخ مرگ و میر ۷۱/۶ به ازای هر ۱ هزار نفر است. تاجیکستان بالاترین نرخ رشد جمعیت را در آسیای مرکزی داشته است.
– فرهنگ و آموزش عالی
بیشتر مردم تاجیکستان با سواد هستند. دانشگاه دولتی تاجیکستان در شهر دوشنبه قرار دارد و زبان های خاوری این دانشگاه جدیدترین مرکز آموزشی به شمار می رود. در این دانشگاه بخش های فارسی، عربی، اردو، هندی و پشتو دایر شده است. زبان تدریس در دانشگاه، تاجیکی و روسی است و ۱۶ دانشگاه با ۷۵۰ استاد و ۶ هزارو ۵۰۰ دانشجوی تمام وقت و ۲هزارو۲۲۵ دانشجوی شب و ۳ هزار و۵۷۶ دانشجوی مکاتبه ای دارد.
اقتصاد
تاجیکستان به دلیل توانایی های جغرافیایی و طبیعی خود، یکی از مناطق مهم اقتصادی در آسیای مرکزی محسوب می شود و از جایگاهی ویژه برخوردار است.
وجود شرایط ویژه طبیعی و آب وهوایی و علاقه‌مندی سنتی مردم سخت کوش تاجیکستان به کشاورزی از دیر باز تاجیکستان را به سرزمین پنبه کاران، باغ‌داران و انگور کاران تبدیل کرده است.
علی رغم وجود کوه های بسیار در تاجیکستان و انجام کشاورزی در یک سوم پهنه آن دو سوم جمعیت ان در روستاها زندگی می‌کنند و به کشاورزی و صنایع وابسته به آن اشتغال دارند.

تاریخ تاجیکستان
تاجیکستان دارای گذشته ای پرباردر زمینه های فرهنگی و اجتماعی است. در قرن ششم قبل از میلاد این منطقه در قلمرو دولت هخامنشی ایران قرار داشت و پس از گذشت ۲۰۰سال به تصرف یونانیان در آمد. بطور کلی این سرزمین تا قبل از اسلام فاقد حکومتی مستقل بوده و همواره در معرض هجوم اقوام دیگر قرار داشته است. با این حال در همان زمان مردم این منطقه دارای تمدن وفرهنگ پیشرفته ای بودند و تمدن ایرانی از زمان استیلای هخامنشیان بر تاجیکستان در آنجا رواج داشته است. پس از غلبه سپاه هخامنش و پذیرش اسلام توسط مردم تاجیک تغییر محسوسی در وضعیت سیاسی منطقه ایجاد نشد و کماکان دارای حکومت و استقلال به معنای واقعی نبود.
در سال ۱۸۷۰ م شمال تاجیکستان (وابسته به خانات خوقند)تحت نفوذ سیاسی روس ها درامد و در سال ۱۹۰۰ م این سرزمین بطور کامل زیر سلطه آنها قرار گرفت. در انقلاب اکتبر ۱۹۱۷ تاجیکها نیز تحت تاثیر تحولات سیاسی مربوط به این دوره قرار گرفتند. در سال ۱۹۱۸ تاجیکستان بخشی از جمهوری خودمختار ترکستان شوروی شد و به دنبال یکسری تحولات در سال ۱۹۲۴ به عنوان جمهوری خود مختار اعلام موجودیت کرد.
اتحاد جماهیر شوروی با مرزبندی های ملی و تثبیت زبان تاجیک به عنوان زبان رسمی کشور، شرایط را برای خودشناسی ملی فراهم کرد. در ۱۶ اکتبر ۱۹۲۹ م جمهوری خود مختار به جمهوری سوسیالیستی تاجیکستان تبدیل شد.
تا سال ۱۹۹۱ این کشور یکی از جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی بود و از سیاست های ارائه شده مسکو پیروی می کرد. تسلط مسکو باعث شد که این کشور در انزوای کامل به سر برده و ارتباط چندانی با سایر کشور ها نداشته باشد. الگوهای اقتصادی این کشور از مرکز طراحی می شد و به همین دلیل سطح رفاه اجتماعی در حد بسیار پایینی نسبت به سایر جمهوری ها قرار داشت. بعد از به قدرت رسیدن میخائیل گورباچف در اتحاد جماهیر شوروی و شروع اصلاحات سیاسی و اقتصادی و اعلام فضای باز سیاسی، احزاب سیاسی اجازه فعالیت یافتند. با آزاد شدن فعالیت احزاب، گروه های سیاسی و احزاب جدیدی مانند « حزب دموکرات تاجیکستان »، «حزب رستاخیز» و «حزب نهضت اسلامی» به وجود آمدند.
پس از انتخابات ۱۹۹۰ م اکثریت مطلق در مجلس با کمونیستهای محافظه کار بود. بعد از کودتای نافرجام ۱۹ اوت ۱۹۹۱ در اتحاد جماهیر شوروی، رئیس جمهور وقت تاجیکستان « ماچکا موف» برکنار شد و رییس جمهور موقت «اسلان اف » در ۹ سپتامبر استقلال تاجیکستان را اعلام کرد. اسلان اف به دلیل غیر قانونی اعلام کردن حزب کمونیست در ۲۳/۹/۱۹۹۱ م توسط مجلس برکنار شد.» رحمان نبی اف» که از کمونیستهای قدیمی بود در انتخابات ۱۹۹۱ م در مقابل «خدا نظر اف» فیلمساز تاجیک که گروههای مخالف دولتی همه از او پشتیبانی می کردند به پیروزی رسید و رئیس جمهور تاجیکستان شد.
در دسامبر ۱۹۹۱ سه کشور روسیه، بلاروس و اوکراین در شهر مینسک گرد هم آمدند و فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی و تشکیل اتحادیه کشور های مستقل مشترک المنافع را اعلام کردند. تاجیکستان هم مانند سایر جمهوری های آسیای مرکزی آمادگی برای استقلال کامل را نداشت و بلافاصله به اتحادیه جدید کشورهای مشترک المنافع یا
CIS پیوست.
به دنبال شروع اغتشاش ها و جنگهای داخلی ۱۹۹۲۹۳ رحمان نبی اف برکنار شد و امام علی رحمانوف از منطقه کولاب که از کمونیستهای قدیمی بود به ریاست شورای عالی و پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۹۹۴ به ریاست کشور رسید.

آثار مهم تاریخی و فرهنگی تاجیکستان
تاجیکستان مانند ازبکستان آثار تاریخی زیادی را در خود جای داده است.
پنج کنت، یکی از مهمترین مراکز باستانی آسیای مرکزی است که از نفوذ هنر ایرانی حکایت می کند. این شهر باستانی که اکنون از مراکز طراز اول مطالعات باستان شناسی و هنری آسیای مرکزی به شمار می رود و در ۵۶ کیلومتری شرق سمرقند واقع شده است، در زمان ساسانیان مرکز مهم بازرگانی و سوق الجیشی سرزمین سغدیان به شمار می رفت. در قرن ۸-۵ م این شهر از رونق فراوانی برخوردار بود. نقاشیهای دیوار قصر پنج گفت که به صورتی کاملا سالم به دست آمده از عالی ترین آثار نقاشی باقی مانده از دوران باستان است. یکی از این نقاشی های تالار ۴۱، تجسم کامل هفت خان رستم است که چند قرن بعد از ان شرح مبسوط آن را در شاهنامه می توان دید .
• مهمترین محل تاریخی تاجیکستان، آرامگاه رودکی در قریه پنج رودک از توابع سمرقند است که ساختمان کنونی ان در سال ۱۹۵۸ با حضور نمایندگان ۳۸ کشور از جمله ایران گشایش یافت.
مزار خواجه علاءالدین محمد را می توان به عنوان یک اثر تاریخی مهم دیگر در جنوب «ده نو » نام برد.
• در قشلاق بابک واقع در پامیر، خانه ای به نام خانه کتاب وجود دارد که اکنون به صورت یک مرکز بازدید توریستی در امده است. این خانه در قرن گذشته توسط استاد علی محمد بخارا ساخته شده و تابلوهای آن به سبک مینیاتور سازی ایرانی به دست استادی به نام عبدالمطلب نقاشی شده و پیرامون اتاقها به اشعاری به زبان تاجیکی و فارسی از غلام نبی و مبارک قدم از شعرای محلی مزین شده است.
• در ۸ کیلومتری خجند که کمال الدین مسعود خجندی شاعر بزرگ پارسی گوی منسوب به آن است اخیرا رصد خانه ای قدیمی متعلق به قرون ۱ تا ۳ هجری کشف شده است.
• در آچیه تپه واقع در جنوب تاجیکستان، که آنرا گنجینه زیرزمینی شاهکار ها لقب داده اند، از چند سال قبل کاوش هایی توسط هیاتهای باستان شناسی مؤسسه تاریخ آکادمی علوم تاجیکستان صورت گرفته و تا کنون بسیاری از آثار قرون اولیه اسلامی در این کاوش ها به دست آمده است. هیات اعزامی زمین شناسی مؤسسه تاریخ آکادمی علوم تاجیکستان اخیرا در کوه های پامیر در ساحل راست رودخانه بازار دره به کشف شهری قدیمی نائل شده است در کاروانسرای آن مجموعه ای از سکه های فرغانه متعلق به یک هزار سال پیش، پارچه های مختلف و بیش از ۴۰ صفحه نسخه خطی فارسی به دست آمده است. در سالهای ۶۶ ـ ۱۹۵۶ هیات اعزامی آکادمی علوم تاجیکستان در منطقه کوهستانی پامیر در ناحیه بدخشان مجموعه ای از نسخه های خطی فارسی را کشف کرد. در میان نسخه های پیدا شده، شرح حال حسن صباح به قلم خود او، آفاق نامه ناصر خسرو، ام الخطاب از طوسی و آثار بسیاری درباره تاریخ و جغرافیای بدخشان که درهمان جا کتابت شده وجود داشت.
• یکی دیگر از آثار تاریخی تاجیکستان ،بقایای شهر باستانی حصار واقع در ۵ کیلومتری شمال غربی دوشنبه است. از این شهر فقط یک دروازه با دو برج دیده بانی که در بین دو کوه ساخته شده باقی مانده است.